متن بیانات در همایش «مقاومت، پیوند ایمان، بصیرت و کنش تمدنی» در بیرجند

بسم الله الرحمن الرحیم.

 الحمدلله والصلوة والسلام علی رسول الله و علی آله آل الله و لعن الدائم علی اعدائهم اعداء الله.

 با سلام به امام زمان و با درود به روان مقدس رهبر فقید انقلاب و سلام و درود به رهبر معظم جمهوری اسلامی ایران، رهبر مسلمین جهان و سلام مجدد به محضر شما عزیزان و همه سنگرنشینان علم و ایمان و عرض تسلیت ایام شهادت صدیقه کبری فاطمه زهرا (سلام الله علیها) و با آرزوی پیروزی مظلومین عالم مخصوصاً فلسطین مظلوم، غزه مظلوم، لبنان مظلوم، اسلام مظلوم، انسان مظلوم بر گرگ های بین المللی.

 خوب، امروز این افتخار بزرگ، حق صحبت مال عماران انقلاب است. بنده چند لحظه کوتاه، اما صحبت را به صحبت دانان می سپاریم. امیدوارم آنچه خیر باشد خداوند به زبانم جاری فرماید.

خوب، حقایق اشیاء واحد است، قابل تعدد نیست و حکمت نظری، شناخت هستی است، آن چنان که هست و به لازمه آن حکمت عملی عبارت از انجام وظیفه است آن چنان که باید. عموم مردم در نوع مسائل ابتدایی این مسئله را هم می فهمند هم توجه دارند هم واکنش آنها این طور است. مثلا گرگ را که می بیند، دست می برد به چوب دستی که سر گرگ را خرد کند، کسی به او یاد نداده است، می داند همه می دانند، میش را که می بیند ظرفی را برمی دارد که از او شیر بدوشد، ببین؛ اون حکمت عملیش است، اون حکمت نظریش این هم حکمت عملی درست هم هست، همه هم می فهمند. اما همه جا اینطور نیست و متأسفانه کارهای اهم، این اصل نه تنها رعایت نمی شود بلکه معکوس عمل می شود. علت آن هم دو چیز است؛ یا جهل است «نمی داند» یا عناد است. حالا به اسم سیاست، خیانت می کند. یعنی می خواهد از گرگ های بین المللی، از شیر و پشم آنها استفاده کند و زندگی خوبی داشته باشد، یعنی می شود؟ چنین چیزی نمی شود. خوب یا جهل است یا عمد. و عمدش به اسم سیاست اما خیانت است و به لازمه آن جنایت است.

این که امیرالمومنین علی (علیه السلام) به بیان کمیل بن زیاد نخعی که گفت: حضرت دست مرا گرفت و از شهر خارج[برد]، آه جان سوز در عین حال آه سرد، ولی جان سوز، حالا عنایت دارید رمز آن  چیست؟ رمزش این است؛«النّاسُ ثَلاثَةٌ : فعالِمٌ ربّانيٌّ ، و مُتَعَلِّمٌ على سَبيلِ نَجاةٍ[۱]»

 خوب انسان می تواند اینطور باشد، اما اینطور نیست. گاه استثنای اکثر لازم می شود، «وَ هَمَجٌ رَعَاعٌ، أَتْبَاعُ كُلِّ نَاعِقٍ يَمِيلُونَ مَعَ كُلِّ رِيحٍ، لَمْ يَسْتَضِيئُوا بِنُورِ الْعِلْمِ وَ لَمْ يَلْجَئُوا إِلَى رُكْنٍ وَثِيقٍ[۲].» می بینید دنیا را اینها پر کرده اند، آن آه امیرالمومنین که امروز را می دید، تاریخ را می دید، غزه را می دید.

جریاناتی هم که افتادند دنبال چند تا دیوانه بی شعور و جنایتکار از نوع ترامپ و نتانیاهو و از این هایی که باز دنبالشان به عنوان چه عرض کنم، گاهی خودشان تعبیر می گوید تعبیر ما که نیست که می گوید گاهی گاو هستند گاهی بارکش هستند.

خوب، کار بشر به کجا کشیده؟ خوب ملاحظه می کنید. آنهاهایی هم که به اصطلاح تحصیل کرده‌اند، نمی شود گفت نمی فهمند. نمی فهمند؟ عجب! چطور نمی فهمند؟ که در دنیا چه می گذرد؟ بر بشر چه می گذرد؟ این وضع چیه؟ نه، حرف دیگران را برای سوء استفاده منافع بد خودشان، حرف دیگران را می زنند.

مضمون روایتی در ذهنم است، شما اصلاح خواهید فرمود که در نزد حضرت موسی (علی نبینا و آله و علیه السلام) یک دوستی داشت حضرت، عالم بود، دانشمند بود، یک آدم معمولی نبود. خوب، حضرت موسی با وی انس داشت. یک وقت از حضرت موسی اذن خواست که برود به منطقه خودش، به محله خودش، پیش اقوام و آنها را ببیند که خودش هم کار خوبی است، صله رحم است. ایشان رفت، خوب حضرت انتظار داشت که حالا ده روز بیست و سی روز، نه مدت ها گذشت، نیامد که نیامد. چه شد؟ بعد گویا حضرت درخواستی کرد، دعایی کرد که این دوست ما چه شد؟ جبرئیل گفت: دوست شما دارد الان می آید، منتها به شکل انسان نمی آید. به شکل چی می آید؟ به شکل میمون می آید، یک طناب هم به گردنش است. گویا موسی افتاد به سجده، به دعا، به گریه. چرا چنین؟ خطاب رسید: موسی اگر آنقدر سجده کنی که بندها از بندت جدا شود، چرا؟ خطاب رسید: که چون من به او دانش داده بودم اما او حرف دیگران را می زد، من به او دانش دادم، فضیلت دادم، عوض اینکه از دانشی که من به او دادم در خدمت بندگانم عمل کند حرف دیگران را می زند. کار چه کسی هست؟ کار میمون است، باید به سیرت و صورت میمون در بیاید.

همین سال گذشته بود اگر اشتباه نکنم، در این برنامه زندگی پس از زندگی آقای محترمی که به کما رفته بود و به عالم تجربه های نزدیک به مرگ رفته بود، وقتی برگشت. گفت: عده زیادی میمون دیدم در آن عالم. یک مرتبه یک آقای دوستی که صدایش آشنا بود، جزو همسایه های ما بود، جزو مشهورین محله بود، به ظاهر آدم بدی هم نبود. دیدم از میان میمون ها البته با یک سر و گردن بالاتر او من را صدا زد.کیه؟ چیه؟ از صدا فهمیدم فلانی، شما هستید؟ بله .چرا اینطور؟ به نظر شما چرا اینطور؟ خوب، سخن شما چیست؟ گفت: می بینی وضع ما این طوری است، به ما اجازه دادند که به وسیله شما پیامی بدهیم که اگر بالأخره شما در دنیا باشید و همسایه ما بودید به گردن همدیگر حق داریم و حضرت مهدی صاحب الزمان (علیه السلام) ظاهر بشوند ما متوسل می شویم، شما دعا کنید ما را در این مرحله که عالم برزخ است نجات بدهند، و الا اگر با این وضع پا به قیامت بگذاریم کار ما سخت است، مگر اینکه حضرت عنایتی کنند و ما را در این عالم نجات بدهند.

 خوب، وعده کردم سخن را باید به کسانی بسپاریم که امروز آقا فرمود؛ این عمار؟ عمار، این موسسه حضرت امام، عمار است. آن آقای عمار زمان، حسین شریعتمدار کیهان، عمار زمان است. کارشناس، شجاع، مؤمن، بدون تحریف، با هیچ کس هم تعارف ندارد. اگر نوجوان های عزیز ما یا عموم مردم ما، صبح که از خواب پا می شوند، موبایل خود را در بیاورند و همان مواضع روزنامه کیهان را ببیند و خودش را تطبیق کند، کافی است که اشتباه سیاسی نکند. در هر کاری به کارشناس آن باید مراجعه کرد. باغچه منزلش رو می خواهد بکارد، با مهندس کشاورزی مشورت می کند و باغچه اش را می کارد. حوض خانه اش را می خواهد [تغییر دهد]، از مهندس ساختمانی و مربوطه نظر می خواهد، این مسائل سرنوشت ساز، هر کس هر طور رسید با سلیقه اش عمل می کند.

خیلی عجیبه! ها خیلی عجیبه! دفع ضرر احتمالی و جلب منفعت حقیقی؛ کجا شد؟ پس کجاست؟ تمام این مسائلی که بر سر ما می آید، خود ما مسئولیم. شما خیال می کنید؛ ما مسئولیم. اگر ما درست عمل کنیم، نه آمریکا نه کشورهای اروپایی نه یهودی ها و صهیونیست ها، هیچ کاری نمی توانند بکنند. آنها وسیله عناصر داخلی این کار را می کنند، همین فتنه اخیر هم که حالا بعد اطلاعات سپاه آنها را برای مردم ما بازگو خواهد کرد، اینها مربوط به ماست. اگر ما درست بشویم دنیا درست است. چرا؟چون، اگر ما مجری برنامه های کفار نباشیم.«فَلَا تُطِعِ الْكَافِرِينَ وَجَاهِدْهُمْ بِهِ جِهَادًا كَبِيرًا[۳]»

 پیروزی که حتی بینی کسی خونی نمی شود، آن چیست؟ آن این است که از کفار اطاعت نکنید. از کفار اطاعت نکنید، ما پیروز مطلق در جهانیم. نمی بینید بیداری جهانی که حاصل شده چه می گوید؟ اما وسیله عناصری که متأسفانه در داخل، به انحاء، به انواع، بالأخره اسم آن را می گذارند سیاست،[ولی] خیانت است و جنایت است. سرنوشت جهان امروز اینجا رقم می خورد، اما خود همین جا به وسیله عناصر نامطلوب همواره آسیب می بیند.

 «و نعوذ بالله من شرور انفسنا و سیئات اعمالنا»

صلوات بفرستید.

[۱] نهج‌البلاغه حکمت ۱۴۷

[۲] همان

[۳] سوره مبارکه فرقان آبه ۵۹