خانه / متن بیانات / متن بیانات در دیدار با خانواده مرحوم سید حمزه قاسمی، معاون جبهه اجتماعی انقلاب اسلامی

متن بیانات در دیدار با خانواده مرحوم سید حمزه قاسمی، معاون جبهه اجتماعی انقلاب اسلامی

بیانات نماینده ولی‌فقیه در خراسان جنوبی در دیدار با خانواده مرحوم سید حمزه قاسمی، معاون جبهه اجتماعی انقلاب اسلامی۱۲/۰۸/۱۴۰۵

بسم‌الله الرحمن الرحیم

 با سلام به امام‌زمان و با درود به روان مقدس امامین انقلاب و سلام و درود به رهبر معظم جمهوری اسلامی ایران رهبر مسلمین جهان و سلام مجدد محضر شما عزیزان و عرض تسلیت ایام و عرض تسلیت این مرگ شهادت‌گونه که ان شاءالله با شهداء محشور بشوند. محضر همه‌تان مخصوصاً خانواده معظم و بالاخص والد گرامیشان و با آرزوی پیروزی مظلومین عالم مخصوصاً فلسطین مظلوم غزه مظلوم لبنان مظلوم اسلام مظلوم انسان مظلوم بر گرگ‌های بین‌المللی.

 «وعَزَّی قَوْماً عَنْ مَیتٍ ماتَ لَهُمْ فَقَالَ عَلَیهِ السَّلَامُ إِنَّ هذا آلْأَمْرَ لَیسَ لَکُمْ بَدَأَ، وَلاَ إِلَیکُمُ آنْتَهَی، وَقَدْ کَانَ صَاحِبُکُمْ هذَا یسَافِرُ فَعُدُّوهُ فِی بَعْضِ أَسْفَارِهِ، فَإِنْ قَدِمَ عَلَیکُمْ وَإِلاَّ قَدِمْتُمْ عَلَیهِ[۱]» تبرک می‌جویم به کلام امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام که تعزیت و تسلیت فرمود به خانواده‌ای که از آنها کسی درگذشته بود. فرمود این امر که مرگ است نه از خانه شما شروع شده و نه به خانه شما ختم می‌شود «خُطَّ الْمَوْتُ عَلی وُلْدِ آدَمَ مَخَطَّ الْقَلادَةِ عَلی جیدِ الْفَتاةِ[۲]»، مرگ احاطه دارد و هیچ‌کس از آن معاف نیست. پیش از آنکه از خانه شما کسی از دنیا برود انسان‌ها آمدند و رفتند از خانه شما شروع نشده به خانه شما ختم هم نمی‌شود بعدازاین هم کاروان و جمعیت بشری خواهند آمد و خواهند رفت «البلیه اذا عمّت طابت[۳]» تسلیت و دلداری یک راهش این است که این بلای عمومی‌ست آزمایش عمومی‌ست استثنائی نیست و چون همگانی است سبک می‌شود ما هم مثل همه، همه هم مثل ما و وَقَدْ کَانَ صَاحِبُکُمْ هذَا یسَافِرُ. وقتی هم که عزیز شما زنده بوده همیشه که با هم نبودید جدایی‌هایی، مسافرت‌هایی حاصل می‌شده و از دید شما پنهان بوده فَعُدُّوهُ فِی بَعْضِ أَسْفَارِهِ این را هم یک سفری حساب کنید مثل باقی سفرها. فَإِنْ قَدِمَ اگر از این سفر برگشت که دقیقاً مثل باقی سفرهاست چطور تحمل می‌کردید نبودش را حالا هم تحمل می‌کنید وَإِلاَّ قَدِمْتُمْ عَلَیهِ بحث اینجاست که همه ما در عالم دیگر جمع می‌شویم اگر آن برنمی‌گردد خود ما می‌رویم پیش او، در عالم برزخ در عالم قیامت در عالم بهشت؛ بنابراین خدای متعال که هستی را آفریده این به نحو احسن آفریده و ما باید آن را درک کنیم.

 یک مورد مستندی دارم نقل می‌کنم برای عنایت خانواده مخصوصاً والد گرامی‌شان به اینکه اگر مصیبتی برای مؤمن پیش می‌آید اینکه در نزد خدا گم نمی‌شود که. خدای ارحم‌الراحمین به اینها توجه دارد. بله مستندش هم مربوط به دو آقای محترم است که ظاهراً در اصفهان اینها با هم بزرگ می‌شوند در یک محله با هم بزرگ می‌شوند. بعدها که خوب شهرها می‌بینید توسعه پیدا می‌کند در دو محله دور از هم قرار می‌گیرند که شاید هفته‌ای یک‌بار دیگر هم را ببینند بعد این آقا می‌فرماید که من شب دوستم را در رؤیای صادقه در خواب دیدم که در یک باغ زیبایی وسیع، هر چه بگویی زیبا هر چه بگویی نشاط‌آور ایشان تکیه زده. به ایشان گفتم که در عالم خواب به ایشان گفتم که ما با هم بزرگ شدیم شما آدم خوبی بودی؛ اما این تشکیلات عظیم که به شما عنایت شده به چه دلیل عنایت شده کار استثنائی‌تان چه بوده؟ زهد و عبادت، ما هم را می‌شناسیم شما آدم خوبی بودید؛ اما این‌همه عنایت برای چه بوده گفت شما خبر نداری؟ گفتم نه. گفت که پسرم فرزندم جوانم ظرف بیست و چهار ساعت مریض شد از دنیا رفت این را خدا به آن جهت به من داده خدا به آن جهت به من داده. دلیل صادق‌بودن این رؤیا این است که می‌گوید وقتی از خواب بیدار شدم خوب خواستم مستقیماً با دوستم تماس بگیرم دیدم گفتن این حرف شاید درست نباشد چنین قضیه‌ای هم نباشد خواب ما هم از «أَضْغَاثُ أَحْلَامٍ[۴]» باشد تفسیری نداشته باشد با خود ایشان تماس نگرفتم؛ چون بی‌اطلاع بودم با آقایی تماس گرفتم که هم با من دوست بود هم با ایشان حال و احوالی کردیم بعد گفتم که فلانی حالش چطور است گفت مگر تو خبر نداری گفتم نه گفت که جوانش ظرف بیست و چهار ساعت مریض شد از او گرفته شد این دلیل بر اینکه رؤیا صادقه بود؛ بنابراین مصیبت‌هایی که برای مؤمن حاصل می‌شود اینها مجانی نیست خدای کریم است خدای ارحم‌الراحمین است خود اینها وسیله می‌شود مخصوصاً برای این آقازاده‌ای که ظاهرش مرگ عادی است؛ اما این مرگ از نوع شهادت‌گونه است برای شادی روح آن عزیز و اجر و پاداش بازماندگان الفاتحه مع الصلوات

[۱] حکمت /۳۵۷

[۲] بحارالانوار، ج ۴۴، ص ۳۶۶، مقتل الحسین، مقرم، ص ۱۹۳.

[۳] ضرب المثل معروف عرب، بلا هنگامى که فراگير شود قابل تحمل خواهد بود

[۴] یوسف/۴۴

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *