بسم الله الرحمن الرحیم.
الحمد لله و الصلوات و السلام علی رسول الله و علی آله آل الله و لعن الدائم علی أعدائهم اعداء الله.
با سلام بر امام زمان و با درود بر روان مقدس رهبر فقید انقلاب و سلام و درود بر رهبر معظم جمهوری اسلامی ایران، رهبر مسلمین جهان و سلام مجدد به محضر شما عزیزان و همه سنگرنشینان علم و ایمان.
با آرزوی پیروزی مظلومین عالم، مخصوصاً فلسطین مظلوم، غزه مظلوم، لبنان مظلوم، اسلام مظلوم، انسان مظلوم بر گرگهای بینالمللی.
چند لحظه مصدع وقت شما میشوم امیدوارم آنچه خیر باشد، خداوند به زبانم جاری فرماید. و چون نام مبارک اولین شهید محراب آوردند، بنده یک موضوعی را که ایشان میفرمایند نقل میکنم. نتیجتا، جایگاه خودتان را بیش از پیش توجه خواهید داشت.
این شهید بزرگوار نقل میکند میفرماید که در فلان سال، در ماه مبارک رمضان، لیلة قدر در تبریز خب، میدانید دیگر، مراسم لیلةالقدر را عنایت دارید. اینکه میگویم جایگاه خودتان، دیگر مصداقا باید چنین باشد.
آن عالم بزرگواری که ایشان نام او را میبرد، که مردم تبریز خیلی به او ارادت داشتند. عالم، عامل، جامع بود. خیلی مردم بهش ارادت داشتند. معمولاً چنین بود که در آن شب، مثل باقی جاها، مردم شب قدر را با دعا وبا ، خواندن قرآن و اینها تا ساعات نصفشب ،بعد از نصفشب، بعداً قرآن را سر میگذارند؛ معمولی این است دیگر.
مسجد پر از جمعیت. آن عالم بزرگوار یک مرتبه به افراد کنارش فرمود: “قلبم گرفت.” از جا حرکت کرد، از شبستان بیرون رفت، شب زمستان بود. از داخل شبستان، اجمالاً فرمود: “قلبم گرفت.” حرکت کرد، رفت توی صحن مسجد. آنقدر این مردم به این عالم بزرگوار ارادت داشتند که هر یک به دیگری، بالاخره با سرگوشی هم اشاره کرد که: “قلب آقا گرفت، بیرون رفتند.” اگر قرآن میخواندند، قرآن را هم، اگر دعا میخواندند، دعا را هم گذاشتند. اگر نماز مستحبی میخواند، نمازش که تمام شد. یکییکی، دو تا، ده تا، بیست تا، سی تا از شبستان خارج شدند که ببینند آقا چه شد، چه پیش آمد. رفتند، وارد صحن مسجد شدند. آخرین فردی که از زیر سقف خارج شد، سقف فرود آمد. بینی یک نفر هم خونی نشد. این جایگاه شماست.
خب، رمز اینکه جهان به این روز افتاده و جایگاه انسان بدتر از هر حیوان درنده هار شده، که دیگر هیچ ارزشی برای انسان باقی نگذاشتهاند، این رسواییهایی که تفکرهای مادی و لیبرال دموکراسی و اینها حاصل کردند، بالاخره اینها معلول علتی است. علت دارد که، علت آن کمبود نیروی مبین حق است.
انسان محصول زبان هاست. “حسائد السنتهم” [۱]خب، یک تخمی را میکارید، بعد میروید درو میکنید. این بذرش چی بوده؟ تلخ بوده یا شیرین؟ دارو بوده یا سم؟ دنیا میبینید چگونه تبلیغات باطل و ظلم میکند و آن امپراتوری تبلیغات چگونه سایه شومش بر هشت میلیارد مردم دنیا قرار گرفته. نشانه به این نشانی که چند تا دیوانه، هر دستوری میدهند، تو دنیا عمل میشود. چون از این طرف، جنبه تبلیغ حق ،« الَّذِينَ يُبَلِّغُونَ رِسَالَاتِ اللَّهِ [۲]» ضعیف بوده. آن رسالت الهی عمل نشده، این هم نتیجهاش.
حالا شما در مجموعه، حتی تو در کشور خودتان، معمولاً اینطوری است که در انواع رشتهها که همه هم لازم است به جای خودش ، در انواع رشتهها، تولید آن نیرو، آن کارشناس ، حالا میخواهد فیزیک باشد، شیمی باشد، مدیریت باشد، هر چه باشد، مهندسی باشد ، می ببینید، تولید نیروی کارشناس از میزان مصرف، خیلی بالاتر است. و لذاست که معمولاً دنبال شغلهای دیگر میگردند، دنبال شغل آزاد میگردند،. چرا؟ چون تولید نیرو بیش از نیاز است.
اما تولید نیرویی که بتواند با منطقِ علم و استدلال و عمل و دعوت به خیر – یعنی روحانی جامعه، یعنی عالم جامع که اشاره فرمودند، عالمی که جامع باشد حالا غیر جامعش را هم شما اضافه کنید خب، اصلاً میزان نیاز، قابل قیاس با این کمبود نیرو در جهت تولید نیست. خراسان جنوبی که الحمدلله مردمی ایمانی دارد، مردم مذهبی دارد، شهره هستند،. از دو هزار مسجد، پانصد مسجدش پیشنماز داره. روستاهایش چطور؟ جاهای دیگرش چطور؟ ببین،خب حداقل نیرو را ندارد. اما تبلیغات دشمن را ببین. تازه اینهایی هم که هستند، آن جامعیتی که اشاره فرمودند که بتواند اثرگذار باشد
بناء علیه شما بزرگواران، به جایگاهتان بیش از پیش توجه کنید. شما مورد نیاز بشرید.
امروز سخن در این نیست که حالا این شهر یا آن شهر یا این روستا. این نیست. در هر جا هست، یک پیشنماز، یا یک مبلغی که در فلان روستا هست، بله، محل کارش در آن فلان روستاست. اما این را در سطح بینالملل ببینید که بشر نیاز دارد. حالا اینجا مسئولیتش را انجام بدهد، بقیه جاها ؟ البته و صد البته ،این جرم تاریخ است، مسلم، خلفای بنیامیه، بنیمروان، خلفای بنیعباس، پادشاهان ستمگر، هرگز دلشان نسوخته که برای دین کار کنند. و این همواره در طول تاریخ سرکوب بوده.
امروز هم که به برکت نظام مقدس جمهوری اسلامی، به استقلال رسیدیم، اما موانع پشت سر هم، اما باید با آن مبارزه کرد. و جایگاه علماء دین، یک نیاز اجتنابناپذیر است.
شما معمولاً اینطوری است: مشخص میکنند که استانداردش برای اینکه جامعه، مثلاً، به پزشک نیاز دارند حالا پزشک عمومی، متخصص، فوقتخصص هر چند نفر یک پزشک باید باشد، برای خانوادههایشان حساب میکنند. تو مهندسیش هم همینطور است، در کارشناسی هم همینطور، در مدیریتش هم همینطور. حالا به هر حال. اما اینجا چطور؟ نیرو نیست. بنابراین، هم تاریخ مقصر است، هم ما موظفیم چه از نظر کمیت که اشاره فرمودند و خوب اشاره فرمودند و چه از نظر کیفیت، تا برسد به اینکه برنامه استعمار، او اصلاً یک چیزی بود که اصلاً نسل اسلام و علمای دین را بردارند. یعنی آن موقع که انگلیس استعمارگر پیر بر جهان مسلط بود و میگفت که خورشید در مستعمرات بریتانیا غروب نمیکند، حالا چه کردند؟ در خود ایران شما، چه کردند؟ درب مدارس را بستند، برای علما حرف زدن را ممنوع کردند ، بیعفتی و آلودگی را آوردند. و در یک برنامه جامعی که اسلام را[محو کنند]. آنها برنامهشان این بود دیگر… تا بعد از او، آمریکا و دیگران و کشورهای دیگر اروپایی، در باقی جاها چه کردند؟ و ملاحظه کنید که شخصی هم مثل صدام در عراق مسلط کردند بر حوزه علمیه نجف. تقریباً کارشناسان آن هم میگفتند دیگر، با این کارهایی که انجام شده، نسلهای آینده دیگر از اسلام بهرهای نخواهند داشت. اما خدا چه کرد؟ شکر خدا را که به رغم آنها، الحمدلله حوزههای علمیه جان گرفت. با همه کمبودی که هست، اما خط نشانی کشید که “« يَدُ اللَّهِ فَوْقَ أَيْدِيهِمْ [۳]» و امروز نه تنها در داخل، حتی بعضی از درسخواندههای حوزه که در کشورهای دیگر هم مسئولیت دارند، الحمدلله مایه افتخارند و با انواع تخصصهایی که به برکت انقلاب در رشتههای مختلف، حوزهها تخصص پیدا کردند. اما عرض کردم، بسیاراین به نسبت میزان نیاز، بسیار کم است. و شما هستید که به هر حال باید این بار سنگین را بکشید و انشاءالله از برکت «علماامتی کانبیا بنیاسرائیل »[۴] سر افتخارتان را به آسمان بسایید. شما خیلی ارزشمندید، خیلی ارزشمندید.
خب، مدیریتها هم کار میکنند، قدرشان را بدانید. اساتید محترم به هر حال از جان مایه میگذارند، مثل شمع میسوزند تا به هر حال وظیفهشان را انجام دهند. خیلی مایه، الحمدلله، افتخار است. ولی تلاشها باید بیشتر شود، سرعت زیادتر شود، مخصوصاً توسعه در این جهت باید به هر کیفیتی تا موانع را بردارد. چون نفوذ یک عاملی است که وجود داشته و دارد و در انواع این مسائل خیر، کارشکنی میکند به نفع استعمار. و این شمایید که باید به هر حال جبران کنید، این بار را بکشید. مایه افتخار است.
خب، در آستانه شهادت حضرت زهرا سلامالله علیها که هستیم – دهه فاطمیه اول – حالا بنده اشارهای دارم به – ببینید – اهمیت این مسئله و مشابه این.
بنده که روضهخوان نیستم و در این فن مهارتی ندارم، اما مظلومیت اهلبیت علیهمالسلام و مظلومیت فاطمه زهرا سلامالله علیها بهگونهای است که از گذشتههای دور – حالا چند هزار سال قبل – نمیدانم، شما بروید از تاریخ پیدا کنید – “گشتاسب”. گشتاسب، حکام سرزمین ایرانزمین، چند هزار سال قبل بودند. گشتاسب و لهراسب و غیره ، جاماسب ، تا جایی که در ذهن من است، هم دوره آنها و شاید “وزیر گشتاسب” بوده، وزیر حکیم بوده، “جاماسب حکیم” از آن دورانها، کتابی که ایشان نوشته به نام “جاماسب نامه” الان هم هست. حالا سخن اینجاست که مظلومیت حضرت زهرا را “جاماسب” بیان کرده در خلال آنچه که ایشان جزو اسناد و منابعی است که از پیغمبر آخرالزمان پیشگویی کرده – پیغمبر آخرالزمان. و حالا بنده کمحافظه هستم که عین آن عبارات عرض کنم یا جامع عرض کنم، شما مراجعه کنید، جامع آن را بگیرید. اما اجمالش این است که آنچه که در ذهن من هست با کمحافظگی من میگوید که: فردی از اولاد هاشم برون آید، دارای این خصوصیات. شرایط حضرت رسول اکرم صل الله علیه و آله و سلم را بیان میکند. میگوید و این که او پیغمبر است و او حکومت پیاده میکند و سن این پیغمبر تقریباً شصت و چند سال است. و جالب اینجاست میگوید که: و دین او تا مثلاً هفتصد سال در حال رشد خواهد بود، بعد از آن آسیب خواهد دید.
یعنی دقیقاً همان چیزی که به اصطلاح از نظر تاریخی، تا قرن هشتم که سقوط اندلس بود، اسلام در توسعه بود، از آن آسیب که دید، آسیب ها پشت سر هم میآید. اینها را ذکر کرده است. بعد میگوید که از او فرزند نماند و اگر بماند، دختر بماند – که دختر می ماند. بعد که از… بالاخره مسلمانها نقل میکنند.
بعد میگوید: بعضیها از اسلام به نام بسنده کنند، همین نامش مسلمان باشد دیگر، اما عملش چیست ، و آنها دختر پیغمبر را بیازارند و با وصی پیغمبر در جنگ شوند و فرزندان پیغمبر را که از این دختر باقی بماند و بعد، بیان به تاریخ، آنها را بکشند. ببین، مصیبت حضرت زهرا را به صورت مستند، “جاماسب” – جاماسب همانی است که به اصطلاح ملکالشعرای بهار در بشارتهای به وجود پیغمبر آخرالزمان میگوید که:
این است که ساسان به دساتیر خبر داد، “جاماسب ” به روز ششم تیر خبر داد
و آن کودک ناشسته لب از شیر خبر داشت
– که مراد او – وحی کودک است و تا به حال و حالا منظور –و همین طور ادامه می دهد تا دوران مهدی آخرالزمان، منجی بشر. و میگوید: “مال جاماسب” است بله ، میگوید که و مهدی آخرالزمان از اولاد پیغمبر آخرالزمان خواهد بود و خصوصیات را میگوید، میگوید، میگوید. و یک عبارت هم در ذهن من اینطوری است که دارد که مربوط به رجعت است و میگوید: در آن زمان – یعنی بعد از ظهور حضرت مهدی علیهالسلام که انشاءالله دور نباشد – میگوید: خوبان با خوبان و بدان با بدان زنده شوند.
حالا این یک گوشهای است از صدها گوشهای که در ، حقانیت این مکتب عدل، مکتب الهی و دین همه پیغمبران « لَقَدْ أَرْسَلْنَا رُسُلَنَا بِالْبَيِّنَاتِ وَأَنزَلْنَا مَعَهُمُ الْكِتَابَ وَالْمِيزَانَ لِيَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ [۵]»عدل است. امروز به برکت این انقلاب، به برکت مظلومین و به برکت مردم محروم و مظلوم غزه و فلسطین و لبنان و اینها، بیداری جهانی حتی در کشورهای غربی حاصل شده و به رسوایی مسئولین آنها کشیده شده. و آنها هم حرف شما [می زنند]، یعنی شما مشتری دارید. امروز، امروز اگر حرف برای گفتن داشته باشید، در انگلیس هم میشود حرف زد. هر روز در انگلیس راهپیمایی و عدالتخواهی در مقابل استعمار است. پس شما مشتری دارید. خیلی به کارتان دلگرم باشید.
و در این شرایطی که انشاءالله در آستانه بالاخره، علائم و نشانههایی که غیبش را خدا میداند، ولی ما «تفعلو بالخیر فجدوه»[۶]. شما باز در میان علمایی که در طول تاریخ بودند، ویژگی خاصی دارید و آن ویژگی، مجاهدات شما در دوران غیبت است. که کسی که در دوران غیبت حضرت مهدی علیهالسلام دینش را حفظ کند یا تبلیغ دین بکند یا اثرگذاری بکند، ارزشش از انسانهای مومنی که بعد از ظهور باشند، خیلی بیشتر است. چرا بیشتر است؟ چون این زحمت دارد. در این زمان، آن موقع، این راه هموار است. خداوند بر توفیقاتتان بیفزاید.
“ثبتکم الله بالقول الثابت فی الحیاة الدنیا و فی الآخرة
صلوات بفرستید.”
[
[۱] ] «حَسَائِدَ أَلْسِنَتِهِمْ»: این عبارت به صورت دقیق و کامل در قرآن نیامده است، اما مشتق از مفهوم آیاتی است که درباره اثر زبان و سخن گفتن هشدار میدهند، مانند آیه ۱۰۰ سوره توبه: «وَالسَّابِقُونَ الْأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ وَالْأَنْصَارِ وَالَّذِينَ اتَّبَعُوهُمْ بِإِحْسَانٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ وَأَعَدَّ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي تَحْتَهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا ۚ ذَٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ» که در آن “حسائد” به معنای حسادتورزان آمده، اما در اینجا احتمالاً اشاره به قدرت زبان و اثرات آن دارد. ممکن است ارجاع به مفهوم کلی روایاتی باشد که درباره آفت زبان وارد شدهاند.
[۲] سوره مبارکه احزاب آیه ۳۹
[۳] سوره مبارکه فتح آیه ۱۰
[۴] بحارالأنوار ج۲، ص۲۲ ـ مستدرک الوسایل ج ۱۷، ص ۳۲۰ـ الألفین ص ۳۳۱ _ عوالی اللئالی ص ۷۷ و منیةالمرید ص۱۸۲
[۵] سوره مبارکه حدید آیه ۲۵
[۶] تَفَعَّلُوا بِالْخَيْرِ تَجِدُوهُ»: این عبارت به این صورت دقیق در قرآن نیامده است، اما مفهومی نزدیک به آیات زیر دارد: آیه ۷ سوره ذاریات:«وَإِذَا سَأَلَكَ عِبَادِي عَنِّي فَإِنِّي قَرِيبٌ ۖ أُجِيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذَا دَعَانِ ۖ فَلْيَسْتَجِيبُوا لِي وَلْيُؤْمِنُوا بِي لَعَلَّهُمْ يَرْشُدُونَ» همچنین این مفهوم در روایات اسلامی درباره تشویق به خیر و اطمینان به پاداش الهی به وفور یافت میشود.
نماینده ولی فقیه در خراسان جنوبی و امام جمعه بیرجند| سید علیرضا عبادی